پروانه فتاحی طاری

شطرنج

فریادم در سینه گمگشته
 و نگاهم
 در تبسم یک لبخند خشک
 مات
 آشنای ایین و غریبه کیش
 دیر صبحی است
 که دلم تنگ است
 و روحم
 در اندیشه ی عروج بی پایان
 چون شمع می سوزد
 و در پیچ و خم شطرنج زندگی
گاه کیشم و گاه مات

/ 0 نظر / 4 بازدید