عشق من و تو

 

چشمه نور ...رهی معيری

هر چند که در کوی تو مسکین و فقیرم
رخشنده و بخشنده چو خورشید منیریم
خاریم و طربناک تر از باده بهاریم
خاکیم و دلاویز تر از بوی عبیریم
 از نعره مستانه ما چرخ پر آواست
جوشنده چو بحریم و خروشنده چو شیریم
از ساغر خونین شفق باده ننوشیم
 وز سفره رنگین فلک لقمه نگیریم
 بر خاطر ما گرد ملالی ننشیند
 ایینه صبحیم و غباری نپذیریم
ما چشمه نوریم بتابیم و بخندیم
ما زنده عشقیم نمردیم و نمیریم
هم صحبت ما باش که چون اشک سحرگاه
روشندل و صاحب اثر و پاک ضمیریم
از شوق تو بی تاب تر از باد صباییم
بی روی تو خاموش تر از مرغ اسیریم
آن کیست که مدهوش غزلهای رهی نیست ؟
جز حاسد مسکین که بر او خرده نگیریم

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/۱٢/۳ - حمیدرضا