عشق من و تو

 

چگویمت که چسان بی تو روزگار گذشت ...دکتر احمد طارق(دوست خوبم)


 چگویمت که چسان بی تو روزگار گذشت             چنـان گذشـت که گـُل نامد و بهـار گذشـت

رمیـده آهوی من! ســر به دامنــــم داری           شــنیده ای که مرا رغبت شـکار گذشـت        

دل فــســـرده ام امشــب شـــکفـتـنـی دارد      مگر که محمل جانان به لاله زارگذشـت   

  تو دسـت ناز به گیسـو کشـیدی و دل گفت        سـپیده بود و به زرّینه آبشــــــار گذشــت

ز رشک روی تو نیم بهشت دوزخ گشت                 ز تاب حسن بدانسو چو یک شرارگذشت 

همه نکویی ورزند و نیک اندیشــــــــــند             چو یاد دوست به بلخ و به نوبهـار گذشت    

 چو جان شــیرین بود آنچه انتظار تو بود مرا            که عـمر به سختی در انتظـارگذشت           

ز کار و بار من ای نازنین مپرس                           که بار مراست زندگی و کار من ز کارگذشــت

چه گفت؟ گفت که این مرهم از کجا آمد؟              چو یاد لعــل لبـــت بر دل فـگار گذشت        

غم نهان من و لطف آشـــکار شــــــــــما              گذشت، گر چه که پنهان و آشکار گذشت

 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/۱٢/۳ - حمیدرضا