عشق من و تو

 

ادامه مناظره فرهاد و خسرو

بگفت ارزو به جان باشد زیانی بگفت ارزان بود جورش به جانی
بگفتش دور کن زان دوست یاری بگفت این نیست شرط دوست داری
بگفت او شهر سوز و خامکار است بگفتا عشق را با این چکار است
بگفت از عشق او تا کی خوری غم بگفتا تا زیم در مردگی هم
بگفتش گر بمیری در هوایش بگفتا در عدم گویم دعایش
بگفتش گر سرت برد به شمشیر بگفتا هم به سویش بینم از زیر
بگفت از خون تو ریزد جفا یش بگفتا هم بمیرم در هوایش
بگفت آخر نه خونریزی وبالست بگفت ار دوست می‌ریزد حلالست
بگفت ار بگذر سوی تو ناگاه بگفت از دیده روبم پیش او راه
بگفتش گر نهد بر چشم تو پای بگفت از چشم در جان سازمش جای
بگفت ار بینیش در خواب قامت بگفتا بر نخیزم تا قیامت
بگفت آید گهی خوابت درین باب بگفت آری برادر خوانده‌ی خواب
بگفت ار گوید از ناخن بکن سنگ بگفتا کاوم از مژگان به فرسنگ
بگفتش خوش بزی چند از غم دوست بگفتا چون زیم چون جان من اوست
بگفت از عشق جانت در هلاکست بگفتا عاشقان را زین چه باکست
زهر چش گفت دارای زمانه جوابی بازدادش عاشقانه
تعجب کرد شه زان استواری وزان سوزش به چندان پخته کاری
کسی کز عشق درد آشام باشد اگر پخته نباشد خام باشد
چو دیدش کو وفا را پای دارد قدم در دوستی بر جای دارد
زبان را داشت زان جولان گری باز بر آئین دگر شد نکته پرداز

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/۱۱/٢۱ - حمیدرضا