عشق من و تو

 

نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی

نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی
                                                               کـه بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی
من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش
                                                           کـه تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی
چنـگ در پرده همین می‌دهدت پند ولی
                                                            وعظـت آن گاه کند سود که قابل باشی
در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر اسـت
                                                           حیف باشد که ز کار همـه غافـل باشی
نـقد عـمرت بـبرد غصه دنیا به گزاف
                                                           گر شب و روز در این قصه مشکـل باشی
گر چه راهیست پر از بیم ز ما تا بر دوست
                                                           رفـتـن آسان بود ار واقف مـنزل باشی
حافـظا گر مدد از بخت بـلـندت باشد
                                                         صید آن شاهد مطـبوع شـمایل باشی

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/۱۱/۱۱ - حمیدرضا