عشق من و تو

 

گناهان با اشک ريختن برای امام حسین (ع) پاک نمی شود

اعتقاد به شفاعت‏سید الشهدا و نیز ثوابهای فراوان برای اشک ریختن بر آن حضرت وهمچنین نتایج ارزشمند محبت و ولایت اهل بیت‏«ع‏»،همه صحیح است،اما این مسائل‏بگونه‏ای یکجانبه طرح شد که بسیاری از علاقه‏مندان اهل بیت،تعارضی میان گریستن برحسین‏«ع‏»و ارتکاب فسق و فجور و زیر پا نهادن حق الناس و ترک وظایف ندانند وامیدشان به حسین‏«ع‏»باشد،هر چند که غرق گناه باشند!امام سجاد«ع‏»که همان روح‏حسینی و شجاعت علوی را داشت و در عاشورا به مصلحت الهی بیمار بود و توان جنگیدن نداشت،در پی همین تلقینات تحریف شده،به‏«امام بیمار»شهرت یافت و دراذهان عموم،به صورت مردی لاغر،رنگ پریده،بی‏حال و زرد چهره و عصا به دست‏جلوه کرد.حتی قضایایی بی‏اساس،همچون حجله عروسی قاسم نوجوان در شب‏عاشورا،به عنوان دستمایه اشگ گرفتن از اهل عزا،به مرثیه‏ها و مقتلها راه یافت وقضایایی به نام رؤیا و خواب(راست‏یا دروغ)باب شد و دهان به دهان و سینه به سینه‏نقل گشت و بتدریج،حالت‏یک امر مسلم و قطعی یافت.آنچه وظیفه آگاهان ودست‏اندرکاران است،هم تبیین صحیح قیام حسینی،هم ارائه مقتل و روضه صحیح ومستند،هم جلوگیری از خواندن مرثیه‏های دروغ و مرثیه‏خوانان ناصالح و مداحان کاسب‏و واعظان بیسواد و بی‏مطالعه است

منبع :حوزهhttp://www.hawzah.net/Per/K/Farhang/Index.htm

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/۱۱/٥ - حمیدرضا