عشق من و تو

 

يار ديرين...رهی معيری

به سوی ما گذار مردم دنیا نمی افتد
 کسی غیر از غم دیرین به یاد نمی افتد
ز بس چون غنچه از پاس حیا سر در گریبانم
نگاه من به چشم آن سهی بالا نمی افتد
 به پای گلبنی جان داده ام اما نمی دانم
که می افتد به خاکم سایه گل یا نمی افتد
روی هر ذره خاکم به دنبال پریرویی
غبار من به صحرای طلب از پا نمی افتد
نصیب ساغر می شد لب جانانه بوسیدن
رهی دامان این دولت به دست ما نمی افتد

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/۱۱/۱ - حمیدرضا