عشق من و تو

 

امير کبير

ميرزا تقي خان، پسر کربلايي محمد قربان فراهاني، ملقب به اتابک اعظم امير نظام و امير کبير، از بزرگترين رجال سياسي و بزرگترين وزراي ايران است . وي در حدود سال 1223 ه. ق در خانواده اي ازطبقات پايين به دنيا آمد. امير کبير کودکي و نوجواني را در کنار خانواده قائم مقام سپري نمود. او از هوش سرشاري برخوردار بود. گويند: امير در کودکي هنگامي که ناهار فرزندان قائم مقام را مي آورد، براي باز پس بردن ظروف در حجره مي ايستاد و آنچه معلم به ايشان مي آموخت ، فرا مي گرفت. روزي قائم مقام به آزمايش پسرانش آمد و هر چه از آنان پرسيد، ندانستند. اما امير جواب داد. قائم مقام پرسيد: تقي تو کجا درس خوانده اي؟ عرض کرد: روزها که غذاي آقازاده ها را مي آوردم ، ايستاده مي شنودم ، قائم مقام انعامي به او داد، نگرفت و گريه کرد . به او گفت چه مي خواهي؟ امير عرض کرد: به معلم امر فرماييد درسي را که به آقازاده ها مي دهد به من هم بياموزد . قائم مقام پذيرفت و معلم را فرمود تا به او نيز بياموزد.

دوران کودکي و جواني ميرزا تقي خان زير نظر و تربيت قائم مقام سپري شد. او شيوه هاي منشي گري ، نامه نگاري و صدور احکام ديواني را از قائم مقام آموخت تا آنجا که قائم مقام ، تحرير و نگارش پاره اي از احکام و نوشته ها را به ميرزا تقي خان محول کرد. به تدريج کاراو در محدوده شغل دبيري قرار گرفت و از رموز و ضوابط امور اداري و ديواني به خوبي آگاهي يافت.

سر انجام نيز در اثر کفايت و لياقتي که ميرزا تقي خان از خود نشان داد و بيشتر از آن علاقه شديدي که ناصرالدين شاه به وي داشت به سمت صدراعظمي شاه ، منصوب گشت .

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/۱٠/٢٠ - حمیدرضا