عشق من و تو

 

سال‌ها دل طلـب جام جـم از ما می‌کرد

سال‌ها دل طلـب جام جـم از ما می‌کرد
                                                       وان چه خود داشت ز بیگانه تمـنا می‌کرد
گوهری کز صدف کون و مکان بیرون اسـت
                                                      طـلـب از گمـشدگان لب دریا می‌کرد
مشـکـل خویش بر پیر مغان بردم دوش
                                                      کو بـه تایید نـظر حل مـعـما می‌کرد
دیدمـش خرم و خندان قدح باده به دست
                                                      و اندر آن آینه صد گونـه تـماشا می‌کرد
گفتم این جام جهان بین به تو کی داد حکیم
                                                      گـفـت آن روز که این گنـبد مینا می‌کرد
بی دلی در هـمـه احوال خدا با او بود
                                                     او نـمی‌دیدش و از دور خدا را می‌کرد
این همه شعبده خویش که می‌کرد این جا 
                                                     سامری پیش عـصا و ید بیضا می‌کرد
گـفـت آن یار کز او گشت سر دار بلـند
                                                 جرمـش این بود کـه اسرار هویدا می‌کرد
فیض روح الـقدس ار باز مدد فرماید
                                                 دیگران هم بکنند آن چه مـسیحا می‌کرد
                          گفتمـش سلسله زلف بتان از پی چیست
                          گفـت حافـظ گله‌ای از دل شیدا می‌کرد

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/۱٠/۱٦ - حمیدرضا