عشق من و تو

 

حافظ خوانی يادگار قديم در شب يلدا

در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمـع
                                                                شب نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع
روز و شب خوابم نمی‌آید به چشم غم پرست
                                                         بـس که در بیماری هجر تو گریانم چو شمع
رشتـه صـبرم به مقراض غمت ببریده شد
                                                         همـچـنان در آتش مهر تو سوزانم چو شمع
گر کـمیت اشـک گلگونم نـبودی گرم رو
                                                          کی شدی روشن به گیتی راز پنهانم چو شمع
در میان آب و آتش همچنان سرگرم توسـت
                                                            این دل زار نزار اشـک بارانـم چو شـمـع
در شـب هجران مرا پروانه وصلی فرسـت
                                                              ور نه از دردت جهانی را بسوزانم چو شمـع
بی جمال عالم آرای تو روزم چون شب است
                                                           با کمال عشق تو در عین نقصانم چو شمـع
کوه صبرم نرم شد چون موم در دست غمـت 
                                                              تا در آب و آتش عشقت گدازانم چو شـمـع
همـچو صبحم یک نفس باقیست با دیدار تو
                                                                چـهره بنما دلبرا تا جان برافشانم چو شمع
سرفرازم کن شبی از وصـل خود ای نازنین
                                                              تا مـنور گردد از دیدارت ایوانم چو شـمـع
                          آتـش مـهر تو را حافظ عجب در سر گرفت

                    آتـش دل کی به آب دیده بنشانم چو شمع

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/٩/۳٠ - حمیدرضا