عشق من و تو

 

حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حَزین و معروف به شیخ علی حزین، هنگام حمله افغانان در اصفهان بود و در سال 1146ق از ترس نادرشاه از ایران به هند پناهنده شد و در سال 1181ق در حدود هفتاد و هشت سالگی در شهر بنارس درگذشت و در همان شهر دفن شد.
حزین لاهیجی از راه لارستان و بندرعباس به هندوستان رفت و در ابتدا در دهلی اقامت گزید. او پیش‌تر در سرزمین‌های عراق و حجاز و یمن زندگی کرده بود.
وی «تاریخ صفوی» را در هند نوشت. او در این کتاب وضعیت اصفهان در زمان حمله افغان را شرح می‌دهد.
سکونت حزین لاهیجی در نوزده سال آخر زندگی خود در بنارس که تحت حکومت نواب‌ شیعه بود، از رویدادهای مهم در حیات فرهنگی، مذهبی و ادبی این شهر به شمار می‌آید.
آرامگاه او ـ که مدفن خلیل علی ابراهیم خان نیز در جوار آن است ـ در بنارس زیارتگاه مهمی است که زوار آن، علاوه بر شیعیان، سایر مسلمانان و فارسی‌دوستان نیز هستند.
حضور حزین و درس‌های او در ترویج و اشاعه تشیع در آن سامان نقش بسیار مهمی داشت.
حزین لاهیجی در سال 1103 قمری در اصفهان زاده شده و از نوادگان شیخ زاهد گیلانی بود.
از استادان حزین می‌توان به امیر سید حسین طالقانی اشاره کرد.
حزین لاهیجی از آخرین شاعران بزرگ سبک هندی بود.
از آثار او می‌توان به تذکره شعرا، دیوان اشعار، صفیر دل و حدیقه ثانی در برابر حدیقه سنایی و تذکارات العاشقین در برابر لیلی و مجنون اشاره کرد.
تذکره حزین لاهیجی با سبکی ساده و پخته به نگارش درآمده‌ است.
سروده‌های حزین لاهیجی به زبان‌های مختلف دنیا از جمله فرانسوی نیز ترجمه شده ‌است.
همچنین سرگذشت حزین با متن فارسی و ترجمه انگلیسی در لندن چاپ شده است.
یکی از مشهورترین اشعار حزین لاهیجی در پی می‌آید:

ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد
در دام مانده باشد صیاد رفته باشد

آه از دمی که تنها، با داغ او چو لاله
در خون نشسته باشم چون باد رفته باشد

امشب صدای تیشه از بیستون نیامد
شاید به خواب شیرین، فرهاد رفته باشد

خونش به تیغ حسرت یا رب حلال بادا
صیدی که از کمندت آزاد رفته باشد

از آه دردناکی سازم خبر دلت را
وقتی که کوه صبرم بر باد رفته باشد

رحم است بر اسیری کز گرد دام زلفت؟
با صد امیدواری ناشاد رفته باشد

شادم که از رقیبان دامن کشان گذشتی
گو مشت خاک ما هم، بر باد رفته باشد

پرشور از "حزین " است امروزکوه و صحرا
مجنون گذشته باشد فرهاد رفته باشد

منبع: خبرگزاری فارس

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸۸/٤/٩ - حمیدرضا