عشق من و تو

 

حافظ

يارب آن نوگل خندان که سپردی به منش

                                          می سپارم به تو از چشم حسود چمنش

گرچه از کوی وفا گشت به صدر مرحله دور

                                         دور باد آفت دور فلک از جان و تنش

گر به سرمنزل سلمی رسی از باد صبا

                                         چشم دارم که سلامی برسانی ز منش

به ادب نافه گشايی کن از ان زلف سياه

                                         جای دلهای عزيز است به هم برمزنش

گو دلم حق وفا با خط و خالت دارد

                                         محترم دار دران طره عنبر شکنش

در مقامی که به ياد لب او می نوشند

                                        سفله آن مست که باشد خبر از خويشتنش

عرض و مال از در ميخانه نشايد اندوخت

                                       هرکه اين آب خورد رخت به دريا فکنش

هرکه ترسد ز ملال انده عشقش نه حلال

                                       سر ما و قدمش يا لب ما و دهنش

شعر حافظ همه بيت الغزل معرفت است

                                      آفرين بر نفس دلکش و لطف سخنش

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٤/٧/٢۳ - حمیدرضا